Succes ≠ Geluk

Lange tijd dacht ik dat ik mijn ’ongelukkige gevoel’ kon ontlopen als ik maar ‘succesvol’ was. Zo stortte ik me op allerlei doelen in de buitenwereld in een poging mijn ‘onvrede’ te ontwijken. Zwarte band karate in 6 jaar tijd; goed lopende sportschool; ploegleider geweest van een profwielerploeg; binnen 5 jaar skileraar geworden en een buitenzwembad rendabel  gekregen wat voorheen grote verliezen maakte. Allemaal ‘successen’. Maar waar ik gaandeweg achterkwam was dat deze successen nooit de onvrede in mij weg konden nemen. Als ik weer eens iets ‘bereikt’ had, voelde het eventjes heerlijk, maar daarna kwam die onvrede weer sneller en heviger terug.

Bergafwaarts…

Vanaf mijn 38e leek het bergafwaarts te gaan. Mijn relatie liep op de klippen, mijn ex-vrouw ging verder met de sportschool en bleef ook met de kinderen in ons huis wonen. Ik had geen sportschool meer die me ‘aanzien’ kon geven en ook mijn sociale omgeving viel nagenoeg weg. Vanaf dat moment waren de dingen die ik aanpakte ineens niet meer zo succesvol. Met mijn nieuwe partner, inmiddels mijn vrouw, begon ik een kledingwinkel, die ondanks al onze inspanningen mislukte. Ook op sportief gebied, waar ik mezelf  tot dan toe enigszins superieur achtte, ging het rap minder. Ik ontdekte het ‘stapleven’ en ging mezelf nogal eens te buiten aan middelen die de onvrede uiteindelijk alleen maar groter maakten. Ik kwam flink aan in gewicht en de goede fietser, karateka, skiër van weleer, waaraan ik  een stuk identiteit kon ontlenen, waren er niet meer.

Of juist bergop?

Ik ben 47 jaar en heb weliswaar geen grote bezittingen of een bedrijf waar ik mee kan pronken. Maar desondanks ben ik nu meer tevreden, dan dat ik ooit geweest ben. Ik kan genieten van succes, maar ik jaag het niet meer na ten koste van alles wat het leven echt de moeite waard maakt. In plaats van ‘minder’ te worden, ben ik ‘meer’ geworden. Meer Peter, en minder de rollen die ik mezelf aangemeten had. Rollen waar ik overigens nog steeds niet geheel ‘vrij’ van ben. Maar gelukkig herken ik ze steeds sneller, en kan er hartelijk om lachen als ik mezelf en mijn ‘verhalen’ weer eens te serieus begin te nemen. Ik heb een geweldige vrouw en ben een liefdevollere echtgenoot, vader en zoon dan voorheen. Ook de relaties met mijn vrienden hebben zich aanmerkelijk verdiept. Vooral ben ik milder en vriendelijker geworden voor mezelf geworden en dus ook voor mijn omgeving. Het werk wat ik doe is fantastisch en de klanten weten mij in toenemende mate te vinden, in plaats van ik hen.

Het ‘geheim’?

Nadat ik meer en meer doorkreeg, dat succes in de uiterlijke wereld je nooit blijvend tevreden kan maken, ben ik tijdens mijn ‘tegenslagen’ blijvend ‘het spirituele pad’ opgegaan. Blijvend, omdat ik namelijk al veel  eerder op het spirituele gericht was. Maar als dat te pijnlijk voor mij werd (ben als 21 jarige al als eens gillend gek uit een Zen klooster weggelopen), stortte ik me weer voluit op een project in de buitenwereld, om me maar weer succesvol  te kunnen voelen. Totdat ik dus echt niet anders meer kon en doorkreeg dat het precies andersom werkt. Als je werkt aan je tevredenheid nu, komen geluk en ook succes vanzelf.

Niet meer weglopen voor de onvrede

Onze maatschappij wordt gekenmerkt door een structurele ontevredenheid. We streven altijd naar iets anders; iets meer dan dat we nu hebben of denken te zijn. We hebben onszelf wijs gemaakt, of wijs laten maken, dat als we datgene wat we nastreven bereiken, dat we dan wel ‘gelukkig’ zijn. Maar dat moment komt nooit, zelfs niet als we die doelen bereiken. Vaak komt er gewoon een nieuw doel voor in de plaats. Er worden veel workshops gegeven, hoe je succesvol kunt worden. De reden dat veel van deze workshops nooit gaan werken, is dat de onvrede die je voelt, niet door de ‘buitenwereld’ wordt veroorzaakt, maar in jezelf zit. En daar kan je ‘m ook oplossen; door er niet meer voor weg te lopen. Zodra we ons ongemakkelijk voelen, is onze eerste reactie om daar zo snel mogelijk vanaf te willen. Waarmee we onbedoeld deze onvrede in stand houden, of zelfs groter maken. Het begint dus met acceptatie van je huidige situatie, inclusief alle ‘ellende’. Natuurlijk is dit niet gemakkelijk (ik begrijp dat er soms beste heftige verhalen zijn), maar dit is wel de enige manier om de onvrede in je zelf permanent op te lossen. Meditatie kan je hierbij enorm helpen. Het leren kennen van onze eigen geest en de manieren waarop deze ons geluk saboteert, worden al snel duidelijk, als je dagelijks een paar minuten per dag inruimt om te mediteren. Misschien lijkt het nu een onzinnige bezigheid; ergens stil gaan zitten om gelukkig te zijn, maar het is echt de moeite waard. Probeer het eens een aantal weken, want de effecten zijn echt snel merkbaar. Veel stilte gewenst! 🙂

Peter Verbeek

Comments (6)

  1. Wat heb je dit prachtig geschreven! Helemaal waar, overal waar je naar toe gaat of vlucht, je neemt altijd jezelf mee…

    Geluk en vrijheid zitten in jezelf. Je kunt er pas van genieten wanneer je het de ruimte geeft.
    Dank voor het delen Peter!

  2. Zelfs ‘negatieve’ veranderingen zijn/waren noodzakelijk in mijn geval om tot hier te komen… Maar gelukkig is niet iedereen zo hardleers dan ik 🙂 Dus ik hoop mensen te inspireren om er eerder aan te beginnen; vrede sluiten met jezelf!

  3. Graag gedeeld. Zie mijn reactie aan Susanna. Hopelijk zien mensen die hier ook mee ‘worstelen’ in, dat vrede sluiten met jezelf de oplossing is 🙂

  4. Mooi Peter! Het succesvol dan wel gelukkig willen zijn zal wel voor velen een drijfveer zijn. Gezien opvoeding, maatschappij en het o zo goed willen doen…. Vooral dat laatste wat o.a. erkenning,erbij willen horen,gezien worden met zich meebrengt. Ieder zijn eigen proces hierin, maar zoals je het beschrijft herkenbaar voor velen. En het leven is zo mooi wanneer hier de balans in gevonden is en de rust/stilte mag zijn. Een oneindig proces en het wordt leuk wanneer je het door hebt en ermee mag ‘spelen’. :-)) Thx voor het delen..

Pingbacks list